Αποχαιρετισμός

Θα ήθελα να σε ξυπνήσω σε μια γυμνότητα όπως ένα γυμνό
                                      πριν την Άνοιξη βράδυ,
όταν τ’ αστέρια κατακλύζουν τα πάντα
και η γη φλέγεται κάτω από χιόνι που λιώνει.
Θα ήθελα να σε είχα δει μια μοναδική φορά
να βυθίζεσαι σε σκοτάδι δημιουργικού χάους,
θα ήθελα να είχα δει τα μάτια σου ορθάνοιχτο σύμπαν,
έτοιμα να γεμίσουν,
θα ήθελα να είχα δει τα χέρια σου ανθισμένα λουλούδια,
άδεια, νέα, σε αναμονή.

Φεύγεις, κι εγώ τίποτε από όλα αυτά δε σού ‘χω προσφέρει.
ποτέ δεν είχα φτάσει εκεί, όπου υπάρχει γυμνή η ύπαρξή σου.
Φεύγεις, και δεν παίρνεις τίποτα από μένα μαζί σου - -
μ’ αφήνεις στη συντριβή.

Θυμάμαι έναν άλλον αποχαιρετισμό:
Είχαμε πεταχτεί έξω από τη χοάνη σαν μια ενιαία οντότητα,
και όταν χωρίσαμε, δε γνωρίζαμε πλέον
τι ήμουν εγώ και τι εσύ ...
Αλλά εσύ - - γυάλινο μπολ άφησες το χέρι μου,
τόσο τελειωμένη όπως ένα νεκρό πράγμα, τόσο αναλλοίωτη,
τόσο χωρίς άλλες μνήμες, πέρα από απλά δακτυλικά αποτυπώματα,
που χάνονται με ξέπλυμα στο νερό.

Θα ήθελα να σε ξυπνήσω στο άμορφο ως άμορφη
                                                         φλόγα που τρεμοπαίζει,
που βρίσκει τελικά τη ζώσα μορφή της, τη δική της ...
Συντριβή, ω συντριβή!


Svenskt original

Översatt till grekiska av Despina Kaitatzi-Choulioumi.
Απόδοση στα ελληνικά Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη.


Copyright © 2016:
Översättning: Despina Kaitatzi-Choulioumi

Publicerat med tillstånd av:
Despina Kaitatzi-Choulioumi, översättning.