Βεβαίως πονάει

Βεβαίως πονάει όταν σκάνε τα μπουμπούκια.
Αλλιώς γιατί η άνοιξη διστακτική θα ήταν;
Αλλιώς γιατί ο πυρωμένος πόθος μας όλος
θα τυλιγόταν στην παγωνιά πικρής χλωμάδας;
Μα ναι περίβλημα ήταν το μπουμπούκι όλο το χειμώνα.
Τι είναι αυτό το νέο, που αναλίσκεται κι εκρήγνυται;
Βεβαίως, πονάει όταν σκάνε τα μπουμπούκια,
πονάει γι’ αυτό που αναπτύσσεται
                       και γι’ αυτό που κλείνει.

Βέβαια, πονάει όταν πέφτουν οι σταγόνες.
Τρέμοντας από την αγωνία κρέμονται βαριά,
κάθονται στο κλαδί, διογκώνονται, αστράφτουν-
μα το βάρος τις τραβάει προς τα κάτω και πώς γαντζώνονται.
Πονάει να είσαι αβέβαιος, φοβισμένος, διχασμένος,
πονάει να νιώθεις το κενό να σε τραβά, να σε καλεί,
ενώ εσύ στέκεις μόνο εκεί και τρέμεις -
πονάει να θέλεις να μείνεις
                              και να θέλεις να πέσεις.
Κι εκεί που η χειρότερη στιγμή φτάνει, όταν τίποτα πια δε βοηθά,
σκάνε θριαμβευτικά τα μπουμπούκια των δέντρων.
κι όταν πια ο φόβος δεν υπάρχει,
πέφτουν λαμποκοπώντας του κλαδιού οι στάλες,
ξεχνώντας ότι είχαν φοβηθεί το νέο
ξεχνώντας πως για το ταξίδι αγωνιούσαν -
για μια στιγμή νιώθουν τη μέγιστη ασφάλειά τους,
αφήνονται στην εμπιστοσύνη
                              που γεννά τον κόσμο.


Svenskt original

Översatt till grekiska av Despina Kaitatzi-Choulioumi.
Απόδοση στα ελληνικά Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη.


Copyright © 2016:
Översättning: Despina Kaitatzi-Choulioumi

Publicerat med tillstånd av:
Despina Kaitatzi-Choulioumi, översättning.